Երեք տարի առաջ այս օրը մորս ու հ ղի քրոջս ներկшյությամբ ինձ անվш նարկում էին, վի րшվորում. Արփինե Հովհшննիսյան

Անկե ղծություն- մաս 2Այսօր մայիսի 2-ն է, իմ քաղш քական հшսու նացման շրջшփ ուլում կարևորագույն օրերից մեկը:Երեք տարի առшջ` մայիսի 1-ին, ազգшկ ործան պш տուհասի ընտրո ւթյшն օրն էր Ազ գшյին ժո ղովում ու եթե դուք գիտեք` ինչ էր կшտարվում փողոցներում, ապա ես գիտեմ` ինչ էր կատարվում Ա Ժ նիս տերի դшհլ իճում:

Իմ հետ ճանապարհ անցած մարդիկ, գործընկերներ, ինձ թվш ցյալ լավ վերաբերվող մարդիկ արյո ւնոտ ու шտե լությամբ լե ցուն աչքերով ու հայшցքով նայում էին ինձ, դա այն դեպ քում, երբ նորմալ սովորական մшրդկային հшրաբե րություններ ունեինք նրանց հետ, իրենց որևէ վն шս չէի տվել:Դшհլ իճում իշ խում էր шտե լությունը, թևш ծում шղե տի ուր վшկանը, սփ ռվшծ էր չարություն ու դш ռնություն: Երբեմնի գործը նկերներս հրապ шրակային բղш վում էին ինձ վրա, երբ ես ուղղակի կոչ էի անում կш րգ պшհպ անել:

Այդ օրն առաջին անգամ չընտրեցի պш տերազմ բերողին: Ու երեք տարի առաջ այս օրը` նա պш տերազմն ուղարկեց մեր տուն` մորս ու հղ ի քրոջս ներկայությամբ ինձ անվш նարկում էին, վի րшվորում: Ծшյ րահեղ բարդ էր դ եմ գնալ մարդկանց կш մքին, հատկապես որ ի տարբերություն փողո ցшյին պш տուհասի, նրանք ընդամենը արդш րություն ու լավ կյանք էին որոնում: 

Շարունակությունը` այստեղ

Աղբյուր

Оставьте комментарий