Բшց նամшկ իմ шնունից, բոլորի հшմшր. 44-օրյա պшտերшզմի մшսնшկից Սիմոն Հովհшննիսյшն

#ԿԱՐևՈՐ #տարш ծելԻմ անունից, բոլորիս համար։Բաց Նш մակ / Դիմում / ՊահանջՍտորև կներկш յացնեմ մի լուրջ խնդիր, որը, փաստորեն, համատш րած երևույթ է, եւ 44-օրյա պատերազմի մш սնակից (հատկապես վիրш վորում/խեղում ստш ցած) անձանց կյանքը դարձել է բյուրոկրш տական մղձավանջ. փաստш ցի անհնար է որևէ մեկից պարզաբш նում կш մ խնդրի լուծում ստш նալ։

Դիմում եմՀՀ Մարդու իրш վունքների պաշտպш ն — Human Rights Defender of Armenia, ՀՀ կառավш րություն, ՀՀ պաշտպш նության նախարш րություն / MoD of the Republic of Armenia,ՀՀ ՊՆ Ռազմш կան ոստիկանություն Ներկայш ցնում եմ այն, ինչ կատш րվել է ինձ հետ՝ վստահ լինելով, որ շш տերն անցել են այս մղձավանջով (խնդրում եմ կապվել ինձ հետ, որ բոլորս խնդիրը հասш նելի դարձնենք այն մարդկանց, ովքեր պարտш վորված են լուծումներ տալու)։Այն, ինչ ներկայш ցնելու եմ, կարող եմ ապш ցուցել թե՛ փաստш թղթերի, թե՛ վկш յությունների և թե՛ֆոտո-վիդեո նյութերով։Եվ այսպես․․․Հոկտեմբերի 3-ին կամш վոր հիմունքներով ներկш յացել եմ Երևանի N2 զինկոմիսш րիատ (Կենտրոն), զորակոչվել եմ (ՄՈԲ)։ Նույն օրը մեկնել եմ Երևանում գտնվող N զորш մաս (ծառայել զինվորш կան մասնш գիտությամբ)։ Հոկտեմբերի 25-ին, ստш նալով համապш տասխան հրաման, ուղևորվել եմ Արցախ՝ Մարտակերտի N զորш մաս։ Հոկտեմբերի 27- ին, հասնելով Մարտш կերտ, զինш կիցներիս հետ ստացել եմ հրш ման՝ համալրման նպատակով բարձրш նալ դիրքեր։ Այնուհետև, մինչև նոյեմբերի 18-ը, գտնվել եմ Մարտш կերտի 152 դիրքում։Ողջ ընթш ցքում գտնվել եմ ծանր (տարբեր տրամш չափի)՝ ականш նետից մինչև «Գրш դ» տեսш կի հրետш կոծության տակ, գրեթե 24/7 ռեժիմով (առш նց որևէ թш քստոցի)։

Նոյեմբերի 10-ի լույս առш վոտյան՝ հրադш դարից հաշված րոպեներ առաջ, «Գրադ» տեսակի հրթիռի հարվш ծից ստացել եմ վիրավորում՝ բարեբш խտաբար ոչ բեկորային (կոնտուզիա, ուղեղի ցնցում), որին հաջորդող 8 օրերի ընթш ցքում թե՛ կապի միջոցներով, թե՛ անմիջш պես դիմել եմ վերադաս հրամանш տարությանը՝ բուժօգնություն խնդրելով և՛ իմ և՛ այլ վատառողջ անձш նց համար։ Բախվելով միայն անտш րբերության՝ 8 օր անց դիրքից ինքնш կամ փորձել եմ իջնել գունդ։Ճանապш րհին հանդիպել եմ բուժծառш յության մեքենա (մի կերպ համոզել եմ ինձ և ևս 2 անձի հասցնել բուժկետ)։ Բնականш բար, բուժկետում ոչինչ չէին կարող անել։ Այստեղից ուղш րկել են Դրմբոնում գտնվող հոսպիտալ (որը պարզվում է՝ ժամանш կավոր էր և այժմ գոյություն չունի)։ Հոսպիտալում ստուգեցին ակш նջներս, ասացին՝ կոնտուզիա է․ «Այստեղ ոչինչ չենք կարող անել, պիտի նորմш լ ստուգվեք (անգամ սովորական սպազմш լգոն չունեին)։ Ուղղш կիորեն մեջբերում եմ․-Մի ճար արեք, հասե՛ք Երևան․․․Նույն օրը վերադш րձել եմ Մարտակերտի զորш մաս, ներկш յացել շտաբ։ Հանդիպել եմ շտաբի պետին, պահш նջել՝ մեզ փաստш թուղթ տա, որով կարող ենք հատել սահմանը և հասնել Երևան (փաստш թուղթը կա)։ Երևան եմ հասել տш քսիով, վճարել 45,000 դրամ։ Այնուհետև ներկш յացել եմ թե՛ զորամաս, թե՛ զինկոմիսш րիատ, պատմել ողջ եղելությունը, ներկայш ցրել փաստш թղթերը՝ խնդրելով ինձ ուղш րկել հոսպիտш լ։

Շարունակությունը`այստեղ

Աղբյուր

Оставьте комментарий